The relationship of social network and strategic decision: The roles of process and context

The primary objective of this research is to understand the effects of managers' social network characteristics on strategic decision-making effectiveness and to reveal the mediating roles of rationality and uncertainty, as well as the moderating roles of environmental dynamism and complexity in these relationships. In line with this objective, a quantitative research paradigm was adopted and a cross-sectional research design was employed. The research sample consists of 420 medium and large-scale enterprise managers selected through convenience sampling method. Survey technique was used in the data collection process, and data were collected online between January and February 2024. Structural equation modeling was applied in the analyses using SPSS v26 and AMOS v22 programs. According to the research findings, positive and significant effects of social network size on strategic decision comprehensiveness and creativity were identified. Social network strength was found to have a positive effect only on strategic decision comprehensiveness. No significant effect of either social network characteristic on strategic decision speed was observed. As a result of mediation analyses, it was determined that rationality plays a mediating role in the relationship between social network size and strategic decision comprehensiveness, and in the relationship between social network strength and strategic decision comprehensiveness. No mediating effect of uncertainty was detected. In moderating effect analyses, environmental dynamism was found to strengthen the relationships between social network size and both strategic decision comprehensiveness and creativity. Environmental complexity was found to weaken the relationship between social network strength and strategic decision comprehensiveness. These findings demonstrate that the role of social networks in strategic decision-making processes is multidimensional and context-dependent. While extensive social networks support managers in making more comprehensive and creative decisions by providing access to various information sources, strong social ties enhance decision comprehensiveness through reliable and in-depth information transfer. However, it is understood that these effects vary according to environmental conditions and occur through rational processes. The study contributes theoretically to social network theory and strategic decision-making literature, while practically providing important insights to managers on social network management and optimization of strategic decision processes. Longitudinal studies, different cultural contexts, and sectoral comparisons are recommended for future research.

Bu araştırmanın temel amacı, yöneticilerin sosyal ağ özelliklerinin stratejik karar verme etkinliği üzerindeki etkilerini anlamak ve bu ilişkilerde rasyonellik ile belirsizliğin aracılık rollerini, çevresel dinamizm ve karmaşıklığın ise düzenleyici rollerini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda nicel araştırma paradigması benimsenmiş ve kesitsel araştırma tasarımı kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 420 orta ve büyük ölçekli işletme yöneticisinden oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde anket tekniği kullanılmış ve veriler 2024 yılının Ocak-Şubat ayları arasında çevrimiçi olarak toplanmıştır. Analizlerde SPSS v26 ve AMOS v22 programları kullanılarak yapısal eşitlik modellemesi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, sosyal ağ büyüklüğünün stratejik karar kapsamlılığı ve yaratıcılığı üzerinde pozitif ve anlamlı etkileri tespit edilmiştir. Sosyal ağ gücünün ise yalnızca stratejik karar kapsamlılığı üzerinde pozitif etkisi bulunmuştur. Her iki sosyal ağ özelliğinin de stratejik karar hızı üzerinde anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir. Aracılık analizleri sonucunda, rasyonelliğin sosyal ağ büyüklüğü ile stratejik karar kapsamlılığı arasındaki ilişkide ve sosyal ağ gücü ile stratejik karar kapsamlılığı arasındaki ilişkide aracılık rolü üstlendiği belirlenmiştir. Belirsizliğin ise herhangi bir aracılık etkisi tespit edilememiştir. Düzenleyici etki analizlerinde, çevresel dinamizmin sosyal ağ büyüklüğü ile hem stratejik karar kapsamlılığı hem de yaratıcılığı arasındaki ilişkileri güçlendirdiği bulunmuştur. Çevresel karmaşıklığın ise sosyal ağ gücü ile stratejik karar kapsamlılığı arasındaki ilişkiyi zayıflattığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, sosyal ağların stratejik karar verme süreçlerindeki rolünün çok boyutlu ve bağlama bağlı olduğunu göstermektedir. Geniş sosyal ağlar, yöneticilere çeşitli bilgi kaynaklarına erişim sağlayarak daha kapsamlı ve yaratıcı kararlar almalarını desteklerken, güçlü sosyal bağlar güvenilir ve derinlemesine bilgi transferi yoluyla karar kapsamlılığını artırmaktadır. Ancak bu etkilerin çevresel koşullara göre değişkenlik gösterdiği ve rasyonel süreçler aracılığıyla gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Çalışma, teorik olarak sosyal ağ teorisi ve stratejik karar verme literatürüne katkı sağlarken, pratik açıdan yöneticilere sosyal ağ yönetimi ve stratejik karar süreçlerinin optimizasyonu konularında önemli bilgiler sunmaktadır. Gelecek araştırmalar için boylamsal çalışmalar, farklı kültürel bağlamlar ve sektörel karşılaştırmalar önerilmektedir.